OZW - Ostry Zespół Wieńcowy (acute coronary syndromes – ACS) – to termin, który ukształtował się w latach osiemdziesiątych ubiegłego wieku jako wynik coraz lepszego zrozumienia procesów patofizjologicznych, leżących u podstawy przypadków zaostrzenia stabilnej choroby wieńcowej i zawałów serca. Dwoma najistotniejszymi przyczynami determinującymi wystąpienia OZW są „niestabilność blaszki miażdżycowej” oraz czynniki trombogenne, określające następcze ryzyko powstania zakrzepu na pękającej lub pękniętej blaszce. Patogeneza OZW (zawału mięśnia sercowego, niestabilnej choroby wieńcowej oraz niektórych przypadków nagłego zgonu sercowego) jest upatrywana w zjawisku pęknięcia niestabilnej blaszki miażdżycowej z wtórnym formowaniem się zakrzepu na powierzchni pęknięcia, regionalnym zmniejszeniem przepływu i spadkiem perfuzji.

Współczesna klasyfikacja OZW:

• Niestabilna choroba wieńcowa (UA/zawał serca bez uniesienia ST (NSTEMI))
• Zawał serca z uniesieniem ST (STEMI)
• Nagły zgon sercowy

Różnica pomiędzy UA i NSTEMI wynika z poziomu wskaźników martwicy mięśnia sercowego – aktualnie poziom troponiny.

• UA – OZW troponinoujemny
• NSTEMI - OZW troponinodotatni